Profil de Oyhan HasanBÜTÜN ŞİİRLERİMPhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
juillet 2006 ŞİMDİ ARAMIZDAŞimdi aramızda Beni sana yaklaştıran bir şey var Sevda değil, kara sevda gibi Karlı dağları aştıran Bir tanem, eşim, sevdiceğim Önce bir kaç mektup, resim Taşınan, dondurulan özlemler Sabırsız rahmet yüklü yağmur gibi Sonra sonra düğün dernek Burca çekilen bayrak Doyumsuz rüyâlarda yaşamak Boğuşmak, koşmak Beni sana yaklaştıran bir şey var Aramızda doğan Sevda değil, kara sevda gibi!
Şimdi aramızda, yuvamızda Sıcak cıvıltılar, paylaşmalar Biraz sana biraz bana benzeyen Asi oğlum, duygulu kızım Karanfil kurusuna yatmış hatıralar Gelincik kesilmiş umutlar Acı, tatlı, mayhoş havalar Benek benek düşmüş hayatımıza Derken Yaşlanmışız, uslanmışız Saçlarımızda değişik renk cenkleri Sevgi selleri, sonsuz sevgi selleri Görüyorsun ya bir tanem Eşim, sevdiceğim Şimdi aramızda Beni sana bağlayan çok şey var: Sevda değil, kara sevda gibi!
Oyhan Hasan BILDIRKİ
juillet 2006 SON DURAKVe biz ikimiz aynı şehirde aynı havayı teneffüs ediyoruz Zevklerimiz bir, üzüntülerimiz bir Belki aynı vitrinleri seyrediyoruz kahırla Aynı müziği dinliyoruz. Oysa biz, biz miyiz? iki damla gözyaşıdır bu sevdamızı körükleyen Ve biz ikimiz aynı şehirde birbirimizi seviyoruz
İnsan bir sevdi mi deli olur İnan ben de seviyorum Belki deliyim de ne dersen de ağlamak yakışmıyor Ne goncanın açışıdır bu Ne gelinciklerin boyun eğikliği Ve biz ikimiz aynı şehirde aynı müziği dinliyoruz
O plâk hâlâ kırık hani bir seferinde kırdığım kızdığım delicesine kızdığım o plâk hâlâ kırık
İnan ben de seviyorum Deliler gibi çıldırırcasına Kader denen yazıdan korkuyorum inan korkuyorum
Belki sonsuz bir bekleyiştir bu Bu benimkisi içten içe yanmaktır. Cigaramın dumanında hayâlin belirir Kadehimde hayâlin belirir gözümü açsam da yumsam da inan hayâlin belirir İnsan bir kere sevmesin delicesine
İki damla gözyaşıdır bu Goncanın açışı değil ilkbahara yakın Yağmurun yağması değil bu fırtınaların esmesi değil değil değil Şarkıların ezikliğinde gizlidir bu bir acı sevda Ve biz ikimiz aynı şehirde aynı şarkıları dinliyoruz Seni sevmek duyguların en güzelidir En yücesidir en soylusudur Şarkıların en acısıdır inan fırtınaların esmesi değil şarkıların tatlılığı değil seni sevmek duygusu acıların en soylusudur!
Oyhan Hasan BILDIRKİ juin 2006 ŞEHZADE’N KUYUDA DEĞİL ŞİMDİ
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk Şimdi aramızda mor dağlar, delişmen okyanuslar… Oysa bir tanem, sevdiceğim; En uzaklar bile bir kahve içimi. Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk; İple çekerdik gelecek çarşambaları. Gözlerimizde gökkuşağının yedi rengi, Kekik kokulu saçlarında saklanırdı baharlar…
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk; Gözlerine dalar, erirdim. Konuşup söylemesem de Sımsıcak yüreğimle seni severdim… Gözlerimizde gökkuşağının yedi rengi, Sevinirdim.
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk, Şimdi aramızda mor dağlar, delişmen okyanuslar… Bir kahve içimi kadar uzaktayım sana, Dilimde en güzel şiirlerim; Türkü türkü esmekteyim, Yalnız sana, yalnız sana…
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk, Nefesin nefesimde olurdu, saçların bahar kokardı. Zaman geçse de anlamazdık Birbirimize doyamaz, ayrılamazdık…
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk, Sevdalı gönüllerimiz coşardı. Bin bir renkli kelebekler bile Sanki bizim için uçardı.
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluştuk yine, Herhangi bir ağustosun son haftasında. Çıldırsam mı, ölsem mi? Kararsızdım! Gözlerin gözlerimde değildi bu defa, “Ayrılmalıyız!” dediğinde, Öfke denizleri yıktı, yaktı yüreğimi… “Acaba? Acaba?” diye düşünürken; Bırakıverdin ellerimi… Gözlerimde hüzün çiçekleri açtı.
Meyhane kapılarına düşmedim bu defa Dokunsalar, gözyaşına dönüp eriyecektim. Çıldırsam mı, ölsem mi? Karasızdım… Kırık aynalardan aldım hıncımı; İnan her parçasında yine sen vardın.
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk, Şiir gibi zamanlara tutunurduk birlikte. Kafdağı nedir bilmezdik? Ayrılıklara dudak bükerdik, Nerden esmişti bu deli rüzgâr; “Ayrılmalıyız!” dediğinde… Meleğin gözlerinde dinmez gözyaşları, Şehzade karanlık kuyularda.
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk, Yüreklerimiz sımsıcak… Oysa soba nedir bilmezdi bu oda; Buz kesen kış günlerinde bile; Nefes nefese ısınırdık…
Ne o? Daldın yine bir tanem, daldın yine; “Hangi mevsimdeyiz?” diye… Şehzade’n kuyuda değil şimdi; Gözlerinde!
Orta Mahalle’de kiracısı olduğum bir odada buluşurduk, Zamanların en güzelinde tutunurduk. Gözlerimizde gökkuşaklarının yedi rengi… Dilimizde tek dizelik bir şarkı: “İlk aşklar unutulmuyor!”
Rüyâ değil, gerçek şimdi, denizdeyiz, yüzüyoruz: Üstümüzde lekesiz, masmavi gökyüzü. 27 Haziran 2006
Oyhan Hasan BILDIRKİ
juin 2006 SENDE TUTUKLUYUM
Yüreğim kıpır kıpır kaynıyor, Bütün güzellikler dizilmiş kapımda. En başta sen varsın, En başta sen. Sanki bir yağmursun, Yüreğimin üstüne yağdıkça yağıyorsun; Yepyeni bir şiirimde işleniyor adın…
Mutluluktan mı, çaresizlikten mi, neden? Deli taylar gibi boşum… İçimdeki huzur şarkılarını anlatmak istesem de Anlatamıyorum. Tuvale renk renk düşsem, resim yapsam da İnan ki boyasını tutturamıyorum; Başım dönüyor, sarhoşum.
Ölümsüz mısralar dilimin ucunda, Söyle canım zaman mı kısa, biz mi geç kaldık? Gül olduk, bülbül olduk Sevdikçe, sevildikçe birbirimize doyamadık… Söyle canım zaman mı kısa, biz mi geç kaldık?
Sonsuz bir sevdanın ağındayız, Gül dalında tutunmuş tomurcuklar gibi. Hem rüzgâra, hem zamana meydan okuyoruz; Sevinçten kanatlanan çocuklar gibi…
Ufkumuzda uzanmış yürüyor bulutlar, Sevda şarkımıza katılmak için. Nefessiz birbirleriyle yarışıyorlar, Bizi alkışlamak için…
Oh olsun, işte bak, mor dağları gölgelediler! Kaş çatıp öfkelendiler, kulak çektiler… “Sevenlerin arasına girilir mi?” dediler, Coştukça coşan bulutlar, bize arka çıkan bulutlar; Oh olsun, işte bak, mor dağları gölgelediler!
Dolunay erkenden doğdu bu akşam, Sanki ikimize de gülümsüyor. Mor dağlara gölge çeken bulutların üstünde; Bizim şarkımızı söylüyor.
Tutulmaz yüreğim, ele avuca sığmaz şimdi Baştan ayağa seninle doluyum. Gözlerine bağlanıp kaldım, Sende tutukluyum! 9 Haziran 2006
Oyhan Hasan BILDIRKİ mai 2006 DOKUZUNCU SENFONİ
O BİÇİMLİ YAŞAMAK
Bir o biçimli gecelerde tanıdım seni O biçimli duygular vardı gözlerinde Kimi sarhoş kimi ayık öpmeleriyle Yoğun yoğun artarken sevişmemiz.
Belli ki senin de duyguların vardı Cigara dumanlarına gömdüğün kızlığın Odalarda harcadığın Kadehlerde gördüğün, iğrendiğin Bir o biçimli yaşamak O biçimli yaşamak delisi kızlığın.
Çiçek ömrü kısadır eller soldurursun Şarkı söylemen, mutlu görünmen yalancık Kaderin ağlamak, yolun ağlamak Bir o biçimli yaşamak.
Oyhan Hasan BILDIRKİ
BİRİSİ
Seni sevmişti o adam! Damarlarında akan kanda Düşlerinde, hayâllerinde Hep sen vardın. Seni sevmişti o adam. Şiirlerinde sen vardın Bir de sevmek vardı Her yaprağında Aşkındı okunan Seni sevmişti o adam!
Oyhan Hasan BILDIRKİ
DOKUZUNCU SENFONİ
Bir gün çıkageleceksin ansızın Bir kemanın teli kopacak en tatlı yerinde Zaman duracak, kemancı susacak Aşkımız söylenecek bir yerde
Bir yerde ağlayacağız beraber Konuşmayacağız, ellerin ellerimde olacak Eski bir gramofonda bilirsin Dokuzuncu senfoni çalacak
Sonra bir rüzgâr esecek Saçların saçlarıma karışacak Yanak yanağa, dudak dudağa Bir yerde ağlayacağız sabah olacak
Bu benim seni özleyişim Tellerin kopması en tatlı yerinde Bu senin gelip gitmelerin ansızın Mahşere kadar sürecek bir yerde
Dokuzuncu senfoni çalacak Kadehler kırılacak ellerimde Eski bir gramofonda bilirsin Aşkımız okunacak gözlerimizde!
Oyhan Hasan BILDIRKİ
mai 2006 BEŞ ŞİİRGÜNEŞİ YAKALAMAK
Güneşi yakalamak istiyorum Hangi güneşi? Yakıp kavuran güneşi. Hiç olmazsa diyorum; Kış günlerinde üşümeyelim!
Oyhan Hasan BILDIRKİ
YAŞAMAK SEVİNCİ
Seslenen duygularımdır şiirlerim Virgüllerim kaybolan sisler Hele, Hele sorular? Onlar kaybettiklerim, anlatamadıklarım Benliğimi saran Noktalarımda Sonsuz iri güller gibi Yaşamak sevinci.
Oyhan Hasan BILDIRKİ
GÜNEŞ VE İNSAN
Sen bir güneşsin Ateşsin Isıtacak.
Ben et-kemik bir insanım Sana muhtaç olan Olacak.
Oyhan Hasan BILDIRKİ
ÇATIŞMA
Ben sen Biz siz Ve sonra; Rabbena hep bana Kural olan gerçek bu Değiştiremezsiniz!
Oyhan Hasan BILDIRKİ
KURAL
İnsanlar ümit kokuyorlar Evet ümit var her şeyde... Her şey olacak. Yine eskisi gibi gün doğacak Çığlık çığlık üstüne gülecekler Hastalık, Ölüm kokacak Ölecekler!..
Oyhan Hasan BILDIRKİ
YOL DÜŞÜNCESİ
Güller bir başka güzeldi o zaman Bülbüllerin yanması ah ne acı Ağaçta yapraklar sararır, düşer Çiçeklerin boynu bükük bir başka Ümitler yorgun bir rüzgâr eser Kişiler yollara düştüğü zaman...
Yalnızlık bir sarar, boğar adamı Şarkılar susar, mutluluk kaybolur Acı bir senfoni başlar ansızın Yıldızlara karşı bir adam ağlar İçini döker, haykırır, bağırır Kaderine, talihine küfreder
Bir bulut ağar, sevdamıza küskün Güller bir başka açar da o zaman Bülbüllerin yanışı ah ne acı Ağaçta yapraklar sararır, düşer Ümitler yorgun, bir rüzgâr eser Kişiler yollara düştüğü zaman! 19 Aralık 1965
Oyhan Hasan BILDIRKİ ÜÇ ŞİİR
D A Ğ I N I K
BACALARDAN DUMAN TÜTER ÇIPLAKLIĞINDA KARANLIĞIN HAYÂLLER ÜSTÜNE HAYÂLLER YİTER DÜZENİMİZ DARMADAĞIN
Oyhan Hasan BILDIRKİ
SOKAK FENERİ
Sönük Sönüktü ışıkları Sokak feneri Kederliydi o Belliydi yüzünden Sönük Sönüktü bakışları İpini çekivermiş Sokak feneri.
Oyhan Hasan BILDIRKİ
GELİR-GİDER
Bu sabah içimde bir başkalık Duygular bir başka biçimde Ağaçlarda serçeler ötüşür Sevişirler güneşin ilk ışıklarında Oto’lar, Cadillac’lar geçer yanımdan Toprak bir hoş kokar yağmur sonu Herkes kendi işinde
İnsanlar mes’ut Yollarda insanlar Durmaz, bitmez, usanmaz Gelir giderler. Gelir giderler.
Oyhan Hasan BILDIRKİ
avril 2006 AV İZİNDE BİR ŞAHİNŞiir bir ebemkuşağı Mavi, yeşil, sarı, kırmızı Ansızın hayâl ufkumuzu kuşatır Şiir henüz doğuma yatmış bir çiçek Gonca gonca sancılar içinde Hayata uzanır
Şiir cümle güzellikler aynası Ürkek bir ceylanın katıksız sevdası Yeşeren dallardaki umut Kâh açılır, kâh kapanır Akşam alacasının sancısını yaşar Sabahın ilk ışıklarıyla şahlanır Av izinde bir şahin olur uçar Sayısız Kafdağları’nı aşar
Şiir parıldar Sevgilimin gülen yüzünde Damar damar kanımızda Menekşenin morunda Zamana yatırılmış karanfil kurusunda Sınırsız gökyüzünün en ucunda El değmedik sevdalara uyanır
Şiir duyup yazamadıklarımız Kabaran öfkemiz, dirilen sevgimiz İki dirhem, bir çekirdek Fiyakamız
Şiir kavgada zehir zıkkım Yedi ceddimize kurşun Barışta havai fişeği
Şiir bizim insan yanımız
Oyhan Hasan BILDIRKİ
mars 2006 ŞARKILARDAKİ HAYATŞarkıdan şarkıya geçtim bugün Şarkıdan şarkıya hüzünlendim, keyiflendim. Doyumsuz özlemlerimin peşinde; Şarkıdan şarkıya ağladım, güldüm, eseflendim.
Meğer ne güzellikleri unutmuşuz biz? Meğer ne değerlerimizi silmişiz hayatımızdan? Sevmeyi, acı çekmeyi, kanatlanıp uçmayı, Sevilmenin tadını, hasretlere yanmayı Daha ne güzellikleri unutmuşuz biz? Nedense çıkarıp atmışız aklımızdan?
Gözyaşına boş ver demişiz, Erkek adama gülmek yaraşmaz. Hele birini, tut ki ölümüne sevmek, Yakışmaz.
Şimdi yeniden yaşamak neymiş, Öğrenmenin derdindeyim. Şöyle şöyle de, öğret bana Emrindeyim.
Ancak itirazım var gözlerine Beni kendisine mahkum etti diye. Kızgın mıyım, kırgın mıyım, dargın mıyım; asla! Gözbebeklerine kenetlenmişim yine.
Sensizlik günlerimin özetini çıkardım, Sonuçları bir bir not ettim. İlkin iki şeyden ağzım yanmış: Biri cesaretsizliğim, öteki çaresiz olmayışım. Hele bir de arka bulunca, Doğrusu bu ya… Başlamış hayatımın zor zamanları. Yenilmişim, yıkılmışım.
Aslında gerçek hayat, Şarkı sözlerine düşen hayatmış. Bir tutku olarak kalmışsın yüreğimde Ölümden de betermiş sensizlik denilen şey Anlamamışım.
Sanki en güzel şarkılar bize yakılmış Hasret koksa da, ağıt olup yağsa da… Sevgiye susamışım Sen varsın şimdi yanı başımda! Sabahların en sevimlisi hem sana, hem bana Anlasana! 29 Mart 2006
Oyhan Hasan BILDIRKİ
|
|
|
